A może by tak zaserwować piernik staropolski?

10 grudnia 2016

Ostatnio coraz częściej wspominam dzieciństwo, tamte zapachy, smaki i niepowtarzalną atmosferę Świąt. Dom pachniał choinką, pastą do podłóg i piernikiem. I właśnie pod wpływem tych wspomnień zaczęłam szukać przepisów na piernik, taki tradycyjny, jak u mojej babci i mamy.

Dogrzebałam się do wielu ciekawych informacji, których wcześniej nie znałam. Dowiedziałam się miedzy innymi, że pierniki mają w Europie wielowiekową tradycję, a do Polski, tradycja wypieków pierników, przybyła wraz z osadnikami z Niemiec. Pierwsze pisane informacje o toruńskich piernikach, chyba najsłynniejszych w kraju, pochodzą z 1380 roku. Polska nazwa „piernik” pochodzi od staropolskiego słowa „pierny”, czyli pieprzny i jest określeniem korzennego ciasta. W polskich domach od wieków trudno sobie wyobrazić Boże Narodzenie bez tradycyjnego piernika staropolskiego. Przepis nie jest skomplikowany, ale dosyć drogi.

Składniki na ciasto: ½ kg miodu naturalnego, najlepiej akacjowego, ¼ kg masła (lub smalcu), 2 szklanki cukru, 1 kg mąki pszennej, 3 jaja, 3 płaskie łyżeczki sody oczyszczonej, ½ szklanki mleka, ½ łyżeczki soli, 2 torebki przyprawy do piernika. Masło, cukier i miód rozpuścić w rondelku. Ostudzić masę, dodać jaja, sól, sodę rozpuszczoną w letnim mleku i przyprawy do piernika. Całość wymieszać i stopniowo dodawać mąkę. Wyrabiać ciasto ręką. Przełożyć do miski, koniecznie z naturalnego tworzywa (szkło, metal, kamień), przykryć i wstawić do lodówki na 4-5 tygodni. 4 – 5 dni przed świętami podzielić ciasto na trzy części i każdą piec, po 15 minut w 180°C, na blasze wyłożonej papierem do pieczenia. Upieczone placki odstawić w chłodne miejsce i w Wigilię rano przełożyć je kwaśnym (porzeczkowym, pomarańczowym) dżemem, masą kajmakową lub budyniową, a wierzch udekorować lukrem lub polewą.

Niestety ciasto na piernik staropolski musi dojrzewać przez ponad miesiąc, więc w tym roku nie zdążę go już zrobić, ale przed przyszłymi Świętami zabiorę się do tego wcześniej.